රැකියාවක්
කරන තැනක තියන තරඟය සහ එකිනෙකා කපාගෙන යට කරගෙන ඉදිරියට යන්න හැදිලා තියන පරිසරයට ඔබ කොහොමද මුහුණ දෙන්නේ.... ඔබත් ඒ දේ ඉවක් බවක් නැතුව කොපි කරනව
ද.. නැත්නම් පාඩු උනත් කමක් නැහැ කියලා ඒ තරඟයෙන් ඉවත් වෙලා ඉන්නවද.. මම මගේ පළමු රැකියාවට යන්න හිතන්නේ වයස 22දි 23දි.. ඒ Software Analyst
Programmer කෙනෙක් විදිහට. උපාධිය කරන ගමන්ම අයදුම් කරපු ඒ රැකියාවේ
interview දවසේ මට ලැබුනා හරි අපූරු අත්දැකීමක්..

ඒ වගේ කෙලින් කතා කරන්න ඊට කලින් ගිය
ආයතනයකදි අත්දැකීමක් තමයි උදව් උනේ.. ඉතින් ඒ පුද්ගලයාගේ ඇස් දෙක දිහා
බලාගෙන කෙලින් මම එහෙම කිව්වම මේ පුද්ගලයා පොඩ්ඩක්වත් වෙනස් උනේ නැහැ..
හරියට මම එහෙම කියාවි කියා මුල ඉඳලම දැනෙගන හිටියා වගේ..(මිනිස්සු ගැන
අත්දැකිම් වැඩි වෙද්දි මේ හැකියාවත් වැඩි වෙනවා.)
ඉන් පස්සේ මේ
පුද්ගලයයි මමයි එකඟතාවයකට ආවා අයදුම් කල රැකියාව නෙමේ මම බාර ගන්නේ ඒ
අංශයේම වෙනත් රැකියාවක් බව..මෙහෙම පටන් ගත්ත ඒ රැකියාව කරද්දි දිගින් දිගටම
මට උසස්වීම් ලැබුනට පළවෙනි දවසෙ ඒ පුද්ගලයා කිව්ව දේ වෙනස් කලේ නැහැ වගේම
මම මං කිව්ව දේ වෙනස් කලෙත් නැහැ..ඒ කිව්වේ මගේ වැටුප හරි විදිහට වැඩි උනේ
නැහැ මම උපාධිය සම්පූර්ණ කරනකන්ම.. හැබැයි මම කවදාවත් මට කරන්න තියන වැඩ
වල තත්වය බාල කලේ නැහැ.. ඒ නිසයි උසස්විම් ලැබුනේ.. කොහොම උනත් මේ
ආයතනයේ පුද්ගල සබඳතා වල තිබුන ආරක්ෂාකාරී බව සහ තේරුම් ගැනීම එක්ක වෙනත්
ආයතනයකට මාරු වෙන්න මට ඕනකමක් තිබුනේ නැති අතර හදිසියේම මගේ පියා අපි
අතරින් සමු ගත් දින පටන් මා මේ ආයතනයේ ඉන්න මිනිස්සුන්ගේ මනුස්සකම ගැන නම්
ඉතාම හොඳින් වටහාගත්තෙමි.
මගේ පියා අපෙන් සමු ගත්තේ මගේ සේවය
ස්ථිර කරලා ටික කාලයකින්.. එදා සිකුරාදා දවසක්.. ඊට දවස් 7කට පස්සේ ආපහු
මම වැඩට ගිය දවසේ ඉඳලා අවුරුද්දක් විතර මම එක දිගටම සඳුදා සහ සිකුරාදා වැඩට
ගියේ නැති උනත් කිසිම කෙනෙක් ඒ ගැන වචනයක් වත් කතා කලේ නැහැ.. ඒ
වගේම ගෙදර හිටියට මගේ මුදලින් internet බිල ගෙවාගෙන වැඩ කල නිසා වැටුප්
වර්ධක වලට එය බාධාවක් උනේත් නැහැ... ආයතනයෙන් දුන් වෙනත් කිසිම පහසුකමක්
මම.ලබා ගත්තේ නැහැ.. ඒ කිව්වේ දුරකථන, ප්රවාහන වගේ....කොහොම නමුත් අවුරුදු
5කට පස්සේ මේ ආයතනයෙන් මගේ පෞද්ගලික හේතුවක් මත ඉවත් වෙන දවසේ මම දුන්නු
අස්වීමේ ලිපිය මේ ආයතන ප්රධානියා එක පාරටම භාර ගත්තේ නැහැ.. ඒ වෙනුවට
ඇහුවේ ප්රශ්නයක්...
Why are you leaving everything ?

.
එදා හිතපු නැති
වෙලාවක මම අස්වීමේ ලිපිය දෙන වෙලාවේ ඒ පුද්ගලයා වටහාගෙන හිටියේ මාව කිසිම
දෙයක් කියලා නවත්වන්න වෙනස් කරන්න බැරි බව.. ඒ ප්රශ්නයට මම උත්තර දුන්නේ
නැති උනත් අස්වීමේ ලිපිය බාර ගත්ත ඒ පුද්ගලයා ඊලඟට වෙන්න ඕන දේවල්
ඉක්මනින් කරලත් දුන්නට ඒ ආයතනයේ මම කල වැඩ ගැන විස්තර තියන Service letter
එක ලියද්දි ආයෙත් අපි අතර අදහස් නොගැලපීමක් ඇති උනේ මම කරලා තිබුනු වැඩ එක
A4 කොලේකට පමණක් සීමා කරලා ලියවන්න ඒ පුද්ගලයට ඕනකම තිබුන නිසයි..ඒ
ඕනකම කොතරම් ද කියනවා නම් මම කල වැඩ වලින් සමහර දේවල් ඒ ලිපියට ඇතුලත්
නොකර ඉන්න හේතුත් නිර්මාණය කර ගත් මේ පුද්ගලයා සමඟ ඇති වුනු තරහ පිට නොකර
හිටියේ පහුගිය කාලය පුරාම දැක්ක මනුස්සකම් නිසාමයි..

පලි.: ඔස්ට්රේලියාවෙත් රැකියා ස්ථානයක් ගැන මට තියනවා හරි අපූරු අත්දැකීමක්.. වෙලාවක ලියන්නම්..
No comments:
Post a Comment